دوستانه

سلام

می دونی قشنگ چیه؟

اینه که وقتی هوای گریه داری کسی باشه که پیشش گریه کنی

وقتی بهم گفت: هر وقت هوای گریه داری برای من گریه کن

پیش من گریه کن

دیدم به قول سهراب: قشنگ یعنی تعبیر عاشقانه ی اشکال......

weblog_doustaneh@yahoo.com 

 

تو ميروي و من فقط نگاهت ميکنم تعجب نکن که چرا گريه نميکنم بي تو .....، يک عمر فرصت براي گريستن دارم اما براي تماشاي تو .....، همين يک لحظه باقي است و شايد همين يک لحظه اجازه زيستن در چشمان تو را داشته باشم

اجازه هست عشق تو رو تو كوچه ها داد بزنم؟ رو پشت بوم خونه ها اسمتو فرياد بزنم؟ اجازه هست مردم شهر قصه ي ما رو بدونن؟ اسم منو عشق تو رو توي كتابا بخونن؟ اجازه هست كه قلبمو برات چراغوني كنم؟ پيش نگاه عاشقت چشمامو قوربوني كنم؟ اجازه مي دي تا ابد سر بذارم رو شونه هات ؟ روزي هزار و صد دفعه بگم كه مي ميرم برات

امروز فهمیدم که چرا از وقتی که وبلاگ نویس شدم یه

غذای درست و حسابی نخوردم.

می دونید از کجا؟

از بوی سیب زمینی هایی که قرار بود ته دیگ بشن و

 سوختن

وبلاگ :

خصوصی تر از روزنامه... عمومی تر از خاطرات.

این روزها با هر کی دوست می شم فکر

می کنم اینقدر با هم دوست شدیم که

وقت خیانته .

تیک... تاک ... تیک... تاک...

عمری گذشت و من هنوز در کوره ی داغ زمان در حال

 پختنم.

افسوس.... افسوس که دل یخ زده ام تنها و تنها در

مایکرویو آغوش تو گرم خواهد شد.

من خیلی ها رو دیدم که فکر می کنند آدم ها

آدامسند.باورکنید. اول آدمها رو خوب می جوند بعد که

شیرینیشون رفت تا مزشون تکراری شد تفشون میکنن

روی زمین و بعد میرن یه آدامس دیگه می خرن.

دوره دوره ی نامردیه اول کلی مخشونو میزنه ولی به اندازه ی وقتی که برای مخ زدن تلف کردی با تو دوست نیستن. تاریخ انقضای عشقها کم شده بابا یه ریزه مواد نگهداری بهش بزنید. دیگه دارم از اسم وبلاگ هم خسته می شم .آخه دوستانه یعنی چه؟؟؟؟؟؟مگه دوستی و عشق هم وجود داره؟ اگه هست پس کجاست؟ چرا ما هرچی میگردیم چیزی پیدا نمی کنیم؟ اگه آدرسش را پیدا کردید به ما هم بدید

 

خنجر دوست

آنکه ما را در پناه خویش دید                پشت بر ما کرد و ما درویش دید

دید ما را در عذاب و خستگی               دیده را بربست بی دلبستگی

خنجری از پشت زد بر جان ما              برد آنچه مانده بود از نام ما

کشت ما را با نهیب و دشمنی            خام بودم در کمین آدمی

آدمی پست است در دنیای ما            بودنش ننگ است این وجدان ما

مرد در دوران ما هست آن کسی         که بزد بر ما نشان بی کسی

خسته و نالان شدم از دوستان            باز افتادم به چنگ این و آن

غصه و غم ناله و درد و فغان                زد به جانم بشنو ای نا مهربان

حرف من حق است گرخواهی شنو      ناله ی درداست گرخواهی شنو

رخ نمای است آنچه در دنیای ما          ریشه و ذاتش بود زجرو عزا

عاشق خسته

خسته بر راهت رسیدم                        جام عشق را سر کشیدم

در کمان ابروانت                                  عشق را من جمله دیدم

در تمام عاشقان من                             جز تو معشوقی ندیدم

در پس آن خنده هایت                           نور دیدم فهم دیدم

در نگاه گل فشانت                               طعم دنیا را چشیدم

وانگه آن چشمان ندیدم                         زندگی را تیره دیدم 

گر خم ابرو بدیدم                                  دل از این دنیا بریدم

من در آن رخسار زیبا                             از لبانت بوسه چیدم

من در این دنیا برایت                              چه ستم ها یی کشیدم